Oi περαστικοί

                             Photo taken&edited by me. Shoes belong to Mary.

    Στη γωνία του δρόμου πρόβαλε ένα σώμα που θα αναγνώριζε παντού ή σχεδόν παντού επειδή συνήθιζε να ξυπνάει δίπλα του πολλά χειμωνιάτικα πρωινά. Είναι παράξενο που ποτέ δε του είπε «καλημέρα, σε αγαπώ» και ακόμα πιο παράξενο που σκεφτόταν να του το πει τώρα. Το σώμα πλησίασε, απέκτησε  τη μορφή σου και μια ασυνήθιστη θερμότητα. Μέχρι να αποφασίσει τις κινήσεις της, η μάζα των περαστικών από τη ζωή της την έκρυβε από έναν πρώην κάτοικο… της ζωής της. Η αλήθεια είναι ότι από εδώ και πέρα και εσύ περαστικός θεωρείσαι. ΄Έπεσαν σχεδόν ο ένας πάνω στον άλλον, κυριολεκτικά γιατί οι σκέψεις της εδώ και ώρα το είχαν κάνει.

«Καλημέρα, τι κάνεις» από δυο αμήχανες πλευρές.

Ψωνίζω, καταναλώνω, γεμίζω το κενό με την απληστία μου, συμβιβάζομαι, σε κέρδισα, νομίζεις.

Αδιάφορες κουβέντες για τη δουλειά, τις σπουδές, κοινούς γνωστούς. Ούτε λέξη για το παρελθόν, ούτε υπόνοια για το μέλλον, για το μέλλον δίπλα σε άλλους.

Θα σου άξιζε να σε πληγώσω, προχώρησες πρώτη.

Θα σου άξιζε να σε πληγώσω με αντικατέστησες με αυτό που μου στέρησες, την ανείπωτη λαχτάρα της σάρκας, χόρτασες την κορεσμένη σου δίψα σε ξένη πηγή.

Και ύστερα προσπέρασαν ο ένας των άλλων σαν δυο οχήματα που συναντήθηκαν στη διασταύρωση ενός δρόμου, κόρναραν και συνέχισαν.

Ήμασταν συνένοχοι, τώρα είμαι εκτός παιχνιδιού.

In between

Να έρχεσαι τις νύχτες..                                                                                                                            

... Να φεύγεις λίγο πριν χαράξει

Όσο γρήγορα μπορείς να ξεπεράσεις την εικόνα της

μετά από μήνες μέσα στο κορμί της

τόσο εγώ αρνούμαι να την απωθήσω στα άδυτα της συνείδησης μου

να την κρύψω σε εκείνο το ντουλάπι με τις ενοχές που δεν ανοίγω συχνά

μόνο από λάθος,

μόνο από ένα lapsus που περιμένει καιρό ξαπλωμένο στο ντιβάνι ανήσυχο

θα κοιμηθούμε μαζί μα θα ξυπνήσουμε χωριστά

δε θέλω να σε ξαναδώ στο φως της μέρας

αρκεί να ξορκίζεις τους εφιάλτες μου τη νύχτα

να μου επιτρέπεις να μη σκεφτώ,

να μη βρω τις λέξεις,

να μη κάνω γυμναστική μαζί τους....

...όταν βλέπεις τα μάτια της δεν είναι σαν να αντικρίζεις τα δικά σου;

 είστε καθρέφτες που αντανακλούν αενάως το ίδιο σημαίνον

αν μπω ανάμεσα το μόνο που θα καταφέρω είναι να κοπώ

ή να χαθώ σε έναν κόσμο από σημαίνοντα που δε σημαίνουν τίποτα για μένα

και λίγα για εσάς

Δωμάτιο Πανικού

Η πόρτα φρακαρισμένη με μια πολυθρόνα
και η ζωή σου αδειασμένη
αδειασμένη στο πάτωμα
με τις φωτογραφίες να σχηματίζουν ένα δρόμο
ένα δρόμο που έχεις περπατήσει
που τώρα ξαναπερπατάς
πάνω κάτω
για να βρεις το επόμενο βήμα
σκαλοπάτι
κι άλλο σκαλοπάτι
έχω πληγές στα πόδια μου
ίχνη σαρκικής πάλης
αυτά μπορείς να τα δεις,
όχι το πρόσωπο μου,
αυτό το κρύβω από ντροπή
με τις δυο παλάμες να το αγγίζουν σφιχτά

Φοβάμαι ότι θα ανοίξω την πόρτα και θα το βρω άδειο
ό,τι νιώθω αλλοιώνει το περιβάλλον που ζω
το σπίτι που ζω
κι είναι τρομακτικό
να έχεις αντικλείδια για τη ψυχή μου
να έρχεσαι τα βράδια και να την αδειάζεις σιγά σιγά
αν θέλεις φόρτωσε τα όλα αυτή τη φορά
φόρτωσε τα επιτέλους και φύγε
θα περιμένω στο δωμάτιο πανικού

δε περιμένω να με σώσει
μέσα στο μυαλό μου έχει ήδη προδώσει
με έχω προδώσει
σου φόρεσα μια ωραία στολή και σε έβγαλα στον κόσμο
σε έβαλα στον κόσμο μου, σου έδωσα ρόλο, λόγια, κόσμο στο θεωρείο
τώρα που η παράσταση τελείωσε ποιος θα μείνει να μαζέψει;

ξεκόλλησα το όνομα μου από το κουδούνι
και άνοιξα ένα φως στο μπαλκόνι
ζω με το φόβο ότι αυτό το σπίτι με διώχνει από εδώ
διώχνει τους εραστές τα βράδια
τους φίλους τα πρωινά
στήνει παγίδες
τα πιάτα πέφτουν
τα ποτά χύνονται
η κολόνια έσπασε και μυρίζει όπως τα λουλούδια εκείνο το βράδυ
το dvd  χάλασε αλλά στο μυαλό μου παίζει ακόμα
στο repeat...

* my pictures

Για μια στιγμή μαζί σου

ήθελε να τις σκίσει τα ρούχα, ήθελε να μπει όσο πιο γρήγορα μέσα της
ήθελε να τις δείξει πόσο μισεί που την αγαπάει
που τα βράδια δε μπορεί να κοιμηθεί και κάθεται και την κοιτάει
που περιμένει να ακούσει το όνομα του
και αυτή φωνάζει σε αγαπώ σε κάποιον άλλο...
θα ούρλιαζε και εγώ τι κάνω εδώ
ποιος είμαι; ο μαλάκας της ιστορίας;
Θα μείνεις εδώ μέχρι να επουλώσεις τις πληγές;
και εγώ τι πρέπει να κάνω να σου γλείφω το μουνί για να έρθει κάποιος άλλος να το ξεσκίσει;
γιατί κατα βάθος αυτό δε θες; να νιώσεις δυνατή και να πας με τον πρώτο που θα σε πείσει ότι μπορεί να σε πληγώνει κάθε βράδυ; 
Ένα συνεχές δράμα η ζωή σου και εγώ ζω μόνο μέσα από το κορμί σου.  
Για μια στιγμή μαζί σου.

κλάψε ρε τι σου ζητάνε(:P)

  

Συνήθιζα να κλαίω στην κουζίνα τα βράδια από ρουτίνα

Ακουγόμουν από το φωταγωγό και ευτυχώς που οι γείτονες είχανε μωρό

Όταν μεγάλωσε κι αυτό αναγκάστηκα να αλλάξω σκηνικό

Και έτσι έκλαιγα στο μπάνιο κάτω από το καυτό νερό

Ήταν αναζωογονητικό

Και δε μιλάω για το νερό

Μου το κόψανε κι αυτό και πλενόμουν με αντισηπτικό

Τέσσερις μήνες είχα να πληρώσω το λογαριασμό

Ξύπναγα βράδυ και δεν ήταν ανοιχτό

Κλείστηκα και στην ντουλάπα για να μην ακουστώ

Μύριζα σκοροκτόνο και το παράτησα κι αυτό

Τώρα προσπαθώ να κλάψω και δεν μπορώ

Κι είναι ανησυχητικό

Κάνω το σεξολόγο σου, το φίλο, τον τρελογιατρό

Και αδιαφορώ

Κάτι έχει νεκρώσει εδώ

Ήσουν χαμένος μα συνέχισες να περιφέρεσαι εδώ

Κάπου υπάρχει ένα λάθος σου μα δεν ήταν αυτό

Άφησες την αγάπη να με πάρει όμηρο και δε στο συγχωρώ

Και δε μπορώ να κλάψω πλέον για αυτό…

Για τη Δέσποινα και τους "εμπνευσμένους" μας νυχτερινούς διαλόγους.
Θέλω κάθε λέξη σου να τη βάλω σε στίχο ακόμα και αν δεν έχει ήχο.

I gave her my heart but she wanted my soul.

Όταν μου ζητάς τη ψυχή μου, να ξέρεις...

ότι δε πουλιέται σαββατόβραδα πνιγμένη στο ποτό αλλά τα πρωινά της Δευτέρας με τη δουλειά και τις χίλιες υποχρεώσεις.

Fever 103

...εκείνη η μυρωδιά

ιδρώτας

κρύος, ζεστός, εναλλάξ

τα σεντόνια ίδια για μέρες

τα άλλαζες αλλά τίποτα δεν άλλαζε

κλειστά παράθυρα και χυμένα δοχεία

φωνές από το δρόμο

χρειάζομαι μια άδεια

χρειάζομαι σωτηρία

πονάει ακόμα και το χαμόγελο που μου φέρνεις στα χείλη

είναι σαν δρόμος προς τη σταύρωση

κουδούνι- πόρτα – σωτηρία

δε χτυπάει χάλασε

(καμία σωτηρία)

έπεσε η κολόνα

(καμία σωτηρία)

απεργεί η ΔΕΗ

(καμία σωτηρία)

μου κάνουν πλάκα τα παιδιά της γειτονιάς

δεν έρχεσαι

δε φτάνω τα φάρμακα

σε κούρασε αυτή η ιστορία

μιζέρια, αποχή, αδιαθεσία

το δωμάτιο μύριζε οινόπνευμα και σεξ

τώρα μυρίζει οινόπνευμα και βιξ

δεν ήταν ποτέ ρομαντικό

τώρα σίγουρα δεν είναι

υπερβατικές φιγούρες

τούνελ, άγγελοι και φώτα

δεν πεθαίνεις αλλά τίποτα δεν είναι όπως πρώτα

υπάρχει σωτηρία, άλλη μια εγχείριση, άλλη μια ένεση

άλλη μια σχέση που σκοτώσαμε πριν πεθάνει

«θα περιμένωμ μέχρι να ξαναρθείς, θα περιμένω»

το τεστ είναι θετικό, πεθαίνω

(καμία σωτηρία)

*Άσκηση πάνω στο Fever 103 της Sylvia Plath

Pure? What does it mean?

The tongues of hell

Are dull, dull as the triple

Tongues of dull, fat Cerberus

Cerberus a hound in Greek and Roman mythology that guards the gates of Hell (Hades), often represented with three heads

Cerberus a hound in Greek and Roman mythology that guards the gates of Hell (Hades), often represented with three heads

Who wheezes at the gate. Incapable

Of licking clean

The aguey

aguey characterized by an acute fever, accompanied by shivering or shaking

aguey characterized by an acute fever, accompanied by shivering or shaking tendon, the sin, the sin.

The tinder cries.

The indelible

indelible permanent

indelible permanent smell

Of a snuffed candle!

Love, love, the low smokes roll

From me like Isadora’s scarves

Isadora’s scarves American dancer Isadora Duncan (1877-1927) had a known longing for flowing scarves. She died in a freak car accident, most likely by strangulation, when her long scarf wrapped around her neck became caught in one of the wheel spokes of the traveling car.

Isadora’s scarves American dancer Isadora Duncan (1877-1927) had a known longing for flowing scarves. She died in a freak car accident, most likely by strangulation, when her long scarf wrapped around her neck became caught in one of the wheel spokes of the traveling car., I’m in a fright

One scarf will catch and anchor in the wheel,

Such yellow sullen smokes

Make their own element. They will not rise,

But trundle

trundle roll

trundle roll round the globe

Choking the aged and the meek,

The weak

Hothouse

Hothouse a heated greenhouse where plants are bred

Hothouse a heated greenhouse where plants are bred baby in its crib,

The ghastly orchid

Hanging its hanging garden in the air,

Devilish leopard!

Radiation turned it white

And killed it in an hour.

Greasing the bodies of adulterers

Like Hiroshima

Hiroshima Japanese industrial city which was the first of two cities hit with an atomic bomb by the U.S. in August 1945 to end World War II. Many survivors of the attack later died of radiation burns or sickness.

Hiroshima Japanese industrial city which was the first of two cities hit with an atomic bomb by the U.S. in August 1945 to end World War II. Many survivors of the attack later died of radiation burns or sickness. ash and eating in.

The sin. The sin.

Darling, all night

I have been flickering, off, on, off, on.

The sheets grow heavy as a lecher’s

lecher a person with strong sexual desires; lustful

lecher a person with strong sexual desires; lustful kiss.

Three days. Three nights.

Lemon water, chicken

Water, water make me retch.

I am too pure for you or anyone.

Your body

Hurts me as the world hurts God. I am a lantern——

My head a moon

Of Japanese paper, my gold beaten skin

Infinitely delicate and infinitely expensive.

Does not my heat astound you! And my light!

All by myself I am a huge camellia

camellia a plant native to Asia, with large flowers typically red or pink in color

camellia a plant native to Asia, with large flowers typically red or pink in color

Glowing and coming and going, flush on flush.

I think I am going up,

I think I may rise——

The beads of hot metal fly, and I love, I

Am a pure acetylene

acetylene a colorless, flammable gas that produces a high heat under pressure, used for torch welding and the cutting or purifying of metals

acetylene a colorless, flammable gas that produces a high heat under pressure, used for torch welding and the cutting or purifying of metals

Virgin

Attended by roses,

By kisses, by cherubim

cherubim plural of “cherub”; high-ranking angels mentioned in the Bible, often depicted in paintings as winged babies or toddlers.

cherubim plural of “cherub”; high-ranking angels mentioned in the Bible, often depicted in paintings as winged babies or toddlers.,

By whatever these pink things mean!

Not you, nor him

Nor him, nor him

(My selves dissolving, old whore petticoats)——

To Paradise.

* Φωτογραφία από το The shop around the corner του Lubitsch,1940.